اجرا كند و او اجازه دهد يا براى خود با اذن يا اجازهء ولىّ ، عقد كند يا بعد از بلوغ ، عقدِ قبل از بلوغ را براى خود قبول كند صحيح مىباشد . . زنجانى : و اگر مميّز براى خودش صيغه مىخواند ، بايد با اجازهء ولىّ باشد و به احتياط مستحبّ كسى كه صيغه مىخواند بالغ باشد . . سيستانى : سوم : كسى كه صيغه را مىخواند بايد عاقل باشد ، و اگر براى خود مىخواند بايد بالغ نيز باشد ، بلكه بنا بر احتياط واجب عقد كودك نابالغ مميز براى ديگرى كافى نيست ، و اگر خواند بايد طلاق دهند يا دوباره عقد بخوانند . . فاضل : سوم : كسى كه صيغهء عقد را مىخواند ، لازم نيست بالغ باشد ، بلكه بايد مفهوم لفظى را كه مىگويد دقيقاً بداند پس اگر بچهء مميّز براى خودش با اجازهء وليّش ، و يا براى ديگران عقد بخواند ، صحيح است . . ( 12 ) سيستانى : ولى اگر ظاهراً كراهت داشته باشند و معلوم باشد قلباً راضى هستند ، عقد صحيح است . بهجت : مسأله بنا بر أظهر ، ترجمهء صيغهء عقد به فارسى يا زبان ديگر با وجود قدرت بر عربى كافى است ، و احتياط مستحبّ عربى بودن صيغه است ، و براى كسى كه آشنا به معناى عربى صيغه نيست و فقط مىداند كه صيغهء عقد ، به اين لفظ جارى مىشود ، احتياط مستحبّ اين است كه هم صيغهء عربى و هم ترجمه‌اش را بخواند ، و اكتفا كردن او به عربى خالى از تأمل نيست ، و اگر نمىتوانند صيغهء عربى را بخوانند و يا وكيل بگيرند ، قطعاً ترجمه كافى است . كسى كه صيغهء عقد را مىخواند ، چه براى خود و چه به عنوان وكيل ، بنا بر احتياط واجب بايد بالغ و عاقل باشد و در هنگام خواندن صيغه قصد ايجاد عقد نكاح داشته باشد ، و اگر در حال مستى صيغه را بخوانند ، عقد صحيح نيست . ولىّ يا وكيل زن يا مرد ، كه صيغهء عقد را مىخوانند بايد زن و شوهر را به قصد و لفظ معين كنند و در صورتى كه زن يا شوهر به لفظ يا قصد معين نشود ، چه از روى غفلت باشد يا با قصد خلاف ، عقد باطل است . مكارم : مسأله عقد ازدواج شرايطى دارد از جمله : 1 احتياط آن است كه صيغهء آن به عربى صحيح خوانده شود ، ولى در صورتى كه مرد و زن نتوانند صيغه را به عربى بخوانند مىتوانند به زبان خود بخوانند و گرفتن وكيل براى خواندن صيغه به زبان عربى واجب نيست ، ولى بايد لفظى بگويند كه معنى همان صيغهء عربى را بفهماند . 2 كسى كه صيغه را مىخواند بايد قصد انشاء داشته باشد يعنى قصدشان اين باشد كه با گفتن اين الفاظ همسرى در ميان آن دو برقرار گردد ، زن خود را همسر مرد قرار دهد و مرد اين معنى را قبول كند ، وكيل نيز بايد چنين قصدى را داشته باشد . 3 كسى كه صيغهء عقد را مىخواند بايد عاقل و احتياطاً بالغ باشد هر چند از طرف ديگرى وكيل باشد . 4 ولىّ يا وكيل در اجراى صيغهء عقد بايد زن و شوهر را معين كند ، بنا بر اين اگر كسى چند دختر دارد نمىتواند به مردى بگويد : " زَوَّجْتُكَ احْدى بَناتى " ( يكى از دخترانم را به همسرى تو درآوردم ) . 5 زن و مرد بايد از روى اختيار به ازدواج راضى